De talentvolle, energieke en vooral lieve Elles van Goozen maakte van mij de volgende Maker. Ik voel me gevleid.

Ik ben Francine Verbiest en in Leiden heb ik wel wat (mee) gemaakt waardoor veel mensen me kennen. Vrij recent werd daar nog uitvoerig over geschreven op http://ondernemenophakken.nl/francine-verbiest/ dus hier pak ik het liever vanaf dat punt op om niet in herhalingen te vallen. Aan de Hooigracht heb ik mijn, wonderbaarlijke, 3 in 1 bedrijf. Daar verkoop ik bijzondere meubelen op maat, verhuur uw woning Rental Ready en adviseer het midden- en kleinbedrijf, uit eigen ervaringen, en met de feedback van een aantal knappe koppen daarin, over bezuinigingen. De keus om dat alle-3 vanaf 1 adres te doen is omdat ’t op elkaar aansluit. Meubelen, inrichting, bezuiniging. Het past ook bij mij, ik ben niet te kooien binnen 1 onderwerp op vaste winkeltijden en ga dus graag met die 3 verschillende visitekaartjes op pad. Het is zeker niet zo dat ik die 3 hoedjes losjes op heb staan. Meubelbeurzen en fabriekbezoeken zijn top of my list, ik studeer voor het diploma Makelaar Taxateur en laat de bezuiningsberekeningen voor de geInteresseerden graag over aan de daarvoor gestudeerden binnen ons team. Ik hou van connecten, gun jonge mensen kansen en een toekomst en deel daarom ook graag mijn ervaringen aan wie erom vraagt. Recent werd er gevraagd of ik wilde bloggen op een Leidsch internetplatvorm. Graag en leuk! Vanuit die hoek mag ik nu mensen uitkiezen en opzoeken! Heerlijk!

klik hier voor de foto’s.


Meestal haal ik inspiratie uit complete verwondering. Over mensen, dieren, dingen, eigen kunnen, andermans boosheid.
Er zijn momenten geweest dat ik bijvoorbeeld verkeerslichten niet meer snapte (ofwel; door mensen gemaakte objecten in het algemeen).
Als je, in het ergste geval niets om je heen meer begrijpt dan word je daar ontzettend eenzaam van.
Door mijn verwondering te delen als maker schiet ik niet door in mijn dissociatieve vermogen en blijf ik met beide benen op de grond. De toeschouwer als therapeut.

Ik schrijf (gedichten, verhalen, columns) en maak theater, daar komt het in het kort op neer.
De omgeving, de straat is mijn podium.
De oorsprong ligt denk ik bij mijn gereformeerde opvoeding, ik wilde vroeger dominee worden. Niet vanwege de inhoud, maar wel vanwege het theatrale aspect. Let wel; dominee. Geen pastoor, dan had ik wel iets voor SBS6 gedaan of was ik pedofiel geworden.

Zo’n muurgedicht hè, dat zou één en ander mooi bij elkaar brengen vind ik.
Ik ben zelf maar vast begonnen.

klik hier voor de foto’s.

Gideon Roggeveen Blog


Galerie Café Leidse Lente is de culturele Hotspot in kunstcentrum Haagweg 4 gevestigd in de oude ambachtsschool. Een plek met een lage drempel waar makers en liefhebbers elkaar ontmoeten en waar kunst en het open podium een belangrijke rol spelen. Interne, externe maar ook internationale kunstenaars komen en kunnen bij ons exposeren.

Elke zes weken is er een nieuwe tentoonstelling met thema, aangevuld met muziek en een openingswoord. Elke vrijdagavond en zondagmiddag is er live muziek en tussendoor is het mogelijk het podium spontaan te gebruiken.

Naast een goed glas wijn, diverse biersoorten en andere lekkere drankjes kan er in deze huiselijke ambiance uitstekend gegeten worden voor een zeer redelijke prijs.

Daarnaast is er een stichting opgericht die onder de naam (Cultureel Servicebureau) Centraal’ opereert. Wij willen een brug slaan tussen de cultuursector en de rest van de stad. Bij de servicebalie worden de belangen van interne kunstenaars en bedrijven behartigd, maar ook zeer zeker voor makers uit de stad. Ideeën op cultureel gebied of vragen kunnen bij het servicebureau worden gedeponeerd. Dit initiatief krijgt een coördinerende functie en zal de synergie bevorderen.

Diana en haar enthousiaste team zorgen ervoor dat de galerie en het café de juiste koers varen. Piet houdt zich bezig met de creatieve invulling van het interieur en denkt mee achter de schermen. Dit alles bij elkaar zorgt ervoor dat Leidse Lente een plek is dat enthousiasme, nieuwsgierigheid en verwondering opwekt.

Klik hier voor de foto’s.

 

Diana en Piet Lepelaar


Hoe de individuele mens, of groepen mensen zich verhouden tot de systemen waar we in ons leven mee te maken krijgen fascineert me. Mensen zijn inventief, maar het valt niet altijd mee om je tot een steeds groter en complexer wordende wereld te verhouden. Ik vertaal dat regelmatig in kunstprojecten waarbij persoonlijke verhalen van mensen centraal staan, maar ik kan ook –vaak op de fiets- worden overvallen door beelden die ik dan borduur of teken of fotografeer.

Sinds 2008 combineer ik mijn kunstenaarschap met organisatorische banen in de kunst. Eerst als artistiek leider van Scheltema, de laatste jaren in dienst van Museum De Lakenhal als organisator van de Kunstroute in Leiden en – in samenwerking met de Veenfabriek- als projectleider van Utopisch Nest. Geweldig werk waardoor ik veel kunstenaars heb leren kennen en wetenschap, theater en beeldende kunst heb kunnen combineren in festivals en lezingenprogramma’s.

Kort geleden heb ik Stichting De Kunstverleners opgericht, samen met Teresa Rietbergen. Ons doel is om kunst en kunstbeoefening toegankelijk te maken voor mensen die afhankelijk zijn van zorg. Ons eerste project speelt zich af in Xenia, een hospice voor jongeren en jongvolwassenen in Leiden. Wij stellen ons voor dat sommige gasten van Xenia het prettig vinden om hun kamer een persoonlijke sfeer te geven d.m.v. kunstwerken, maar vooral ook om professionele ondersteuning te krijgen bij het zelf maken van een kunstwerk, een levensverhaal, een mooie foto of een muziekstuk. Dat we daarmee ook een podium creëren voor (vooral Leidse) kunstenaars is mooi meegenomen.

Klik hier voor de foto’s.
Resi van der Ploeg Blog


Door mijn fascinatie voor de cyclus van het bestaan gebruik ik onder andere motieven en symbolen uit de (kunst)geschiedenis om hieraan uiting te geven.
Dit leidt in mijn tekeningen tot thema’s als mythologie, natuur, evolutie, eeuwigheid en vergankelijkheid.
Ze zijn met elkaar verweven in een rijk geïllustreerd universum met onder meer gevogelte, wild, vegetatie en architectuur.
De werken zijn gedetailleerd en dynamisch met een expressieve en tegelijkertijd poëtische beeldtaal.

De context of locatie van de beeltenissen speelt geen rol. Elementen uit verschillende plaatsen en tijden zijn bij elkaar geveegd binnen één kader dat meerdere perspectieven toont.
Ik stel mijn beelden samen op basis van zelfgemaakte natuurfoto’s.
Hun oorsprong doet er vervolgens niet meer toe, want ik voeg en componeer ze samen tot een neutraal beeld, waaraan nieuwe betekenissen kunnen worden ontleend.
Op deze manier breng ik letterlijk verschillende standpunten bijeen: ik transformeer zelfgekozen elementen uit voorbije tijden naar het heden.

Het stelt mij in staat zowel verleden als toekomst naar mijn hand te zetten.

klik hier voor de foto’s.

Hanneke Francken Blog

 

 


Koen Hauser (Rijswijk, 1972) is een in Leiden gevestigde fotograaf en beeldend kunstenaar. Na een studie sociale psychologie aan de universiteit van Leiden studeerde hij fotografie aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam.

“In mijn werk refereer ik vaak aan de iconische beeldtaal van historische illustraties en foto’s. Ik gebruik deze beelden regelmatig in mijn eigen werk. Deze iconische beeldtaal vormt samen met mijn liefde voor het mysterieuze, het vervreemdende en mijn gevoel voor vorm de kern van mijn werk.”

Zijn ongrijpbare oeuvre strekt zich uit van toegepaste fotografie en mode tot kunst. Zijn werk loopt uiteen van puur esthetisch tot conceptueel en hij werkt zowel commercieel als autonoom.
Naast exposities werkt Hauser ook voor tijdschriften zoals LINDA magazine, Avantgarde, Volkskrant magazine, Kunstbeeld, l’Officiel en Oog en wordt zijn werk tevens gepubliceerd in buitenlandse kunst- en modetijdschriften. Het grote publiek kent zijn werk waarschijnlijk door de BN’rs die hij fotografeert, zoals Caro Emerald en Loes Luca. Ook werkt hij voor merken als Bijenkorf en Vlisco.
Stichting Fotoweek heeft Koen Hauser uitgeroepen tot Fotograaf des Vaderlands 2014, een eretitel ter promotie van de Nederlandse fotografie.

klik hier voor de foto’s.

Koen-Hauser-Blog

 


Mijn leven met mijn gehandicapte zus, heeft mijn levendige verbeelding onuitputtelijk gevoed:
Een beperking gaat voor mij niet over de vraag ‘Wat kan er niet?’, maar ‘Wat kan er daardoor juist wel?’. En dan blijkt er ineens wel nog genoeg te kiezen te zijn.
Na 14 jaar zorgen voor mensen met een beperking, startte ik in 2002 mijn eigen bedrijf: Levend Lijf. Met Levend Lijf breng ik beeldend theater in beweging op diverse locaties in binnen- en buitenland, voor festivals en bedrijven.
Samen zorgen voor, alsof het je eigen kind is, maakt mij tot een betrokken maker en resulteert in concepten die op je lijf geschreven zijn. “De schoonheid van het imperfecte laten zien. Dat is voor mij juist de Kunst!”

Aan Leiden heb ik inmiddels mijn hart verpand. Voor stichting Peen en Ui zet ik mij daarom o.a. in als één van de coördinatoren van OPEN|Makers aan de Markt.
In deze confetti stad, waar alles op creatief gebied aanwezig is, is door zijn kleinschaligheid interessante cross-overs te maken. Het vinden van de vele mooie initiatieven is vaak lastiger. Daarom is mijn ambitie om met OPEN de creatieve poort van Leiden te zijn. Een OPEN plek als voedingsbodem voor potentieel talent en wat zorgt voor verrassende verbindingen.

Ik draag graag Resi van der Ploeg voor als volgende maker, omdat ik vind dat zij de onmisbare schakel is voor de creatieve sector van Leiden. Ook zij is iemand die verbindingen zichtbaar maakt in deze sector. Iets wat ik met OPEN ook juist zo inspirerend vind.
Ik hoop dat dit ook een mogelijkheid is om haar als kunstenaar zelf meer zichtbaarheid te geven en vooral haar mooie project: stichting Kunstverleners.

klik hier voor de foto’s.

Danny-Molenaar-Blog

 


Ik heb altijd een passie voor fietsen gehad. En dan met name de klassieke fietsen, zonder poespas. Gewoon, de echte stadsfiets. Zonder franje, onnodige versnellingen, plastic kettingkasten en veringen. Ik bezit al sinds mijn twaalfde een oude postbodefiets. Die rijdt nog steeds. Daarom begon ik in 2009 met Trappers.

In mijn fietswinkel kun je terecht voor een degelijke stadsfiets of een stoere transport-bike die tegen een stootje kan. De meeste series in de winkel kun je zelf op maat samenstellen. Van de grootte van het frame tot de kleur die bij jou past. De fietsen die ik verkoop kunnen lang mee en zijn dus ook van een stevige, degelijke kwaliteit. ‘Echte’ fietsen.

Om die reden knap ik ook het liefste fietsen op. Ik zorg liever dat de klant nog een tijd met dezelfde fiets kan rijden dan dat ik hem een nieuwe fiets verkoop. Met de stevige modellen die ik zelf verkoop kun je een leven lang vooruit. Uit deze overtuiging is mijn eigen project ontstaan: solo-bike. Ik maak drie keer per jaar een nieuwe, unieke fiets met gebruik van onderdelen van oude fietsen. Die zijn te koop, mocht je denken: “dat is mijn fiets!” .

Heb je zelf een oude fiets waar ik een nieuwe uit kan maken? Kom vooral langs. Dan kijken we samen of ik een unieke, ‘echte’ fiets voor je kan maken…

klik hier voor de foto’s.

Erik Groen Blog


In het Rijksmuseum voor Volkenkunde raakte ik, Piet Lepelaar, al op  jonge leeftijd gefascineerd door de expressieve maskers die mij vanuit de vitrines aanstaarden. Jaren later begon ik mijn eigen collectie, sindsdien ben ik altijd op zoek naar authentieke stukken.
In 1987 begon ik bij “Joop Visser Reclame” in Leiden en leerde van mijn atelier chef, een franse meester decorateur en kunstenaar, de fijne kneepjes van het vak. Er ontstond een jarenlange samenwerking en vriendschap, in deze periode werd ik vaak “Spatule” genoemd. Tegelijkertijd tekende ik strips en cartoons voor winkels en bedrijven, waaronder TNO. Mijn ontworpen T-shirts voor de EK-voetbal 1988 lagen in de schappen van winkels in het hele land.
Na 12 jaar vertrok ik naar “Hans Uljee” in Alphen a/d Rijn. Het management bleek op Amerikaanse leest geschroeid. Accountmanagers werden met bosjes overspannen en de werkvloer was onderbezet waardoor het maken van 70 overuren in de week geen uitzondering was. Ik werkte op de automatische piloot en wist vaak niet welke dag het was en zelfs niet of het dag of nacht was. Nadat een collega s’nachts achter het stuur in slaap viel en tegen een boom tot stilstand was gekomen nam ik ontslag.
De jaren daarna werkte ik als grafisch vormgever, na verloop van tijd namen de stress en werkdruk toe en volgde er een onvermijdelijke burn-out. Na een periode waarin ik tot op de bodem ben gegaan met mijzelf nam ik het besluit om van Tribale Kunst mijn beroep te maken en in Januari 2013 startte ik Tribal Art Finder.
In april 2013 maakte ik van een afgetrapte fiets een masker, deze werd tentoongesteld op Velo signatures en gepubliceerd in Los Magazine. Na 28 jaar vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Door de burn-out met daaraan gekoppelde depressie droeg ik zelf regelmatig een masker, zag er van buiten vrolijk uit maar van binnen voelde ik een ongeleste onrust….. Ik werk met gerecyclede materialen, kapotte machines die net als mijzelf jaren lang dienst hebben gedaan en uiteindelijk zijn gedumpt. Er ontstaan maskers en beelden met tribale invloeden die tevens cartoonesk/robotachtig aandoen. Ze toveren een glimlach op het gezicht van de toeschouwer, daar is het me om te doen, niets meer en niets minder.

Klik hier voor de foto’s.

Piet Lepelaar Blog


Radio dient vandaag de dag vaak als behang. Makers Richard den Haring en René van Es zien dat graag anders. In hun nieuwe podcastproject MakersRadio gaan zij terug naar de oorspronkelijke beleving van het medum: radio als hoofdpodium. Daarbij is storytelling het sleutelwoord. Deze verhaalvorm heeft veel overeenkomsten met de spanningsopbouw van een documentaire of roman. Alle deelnemers aan de podcast hebben twee eigenschappen gemeen: ze sluiten aan bij het wetenschappelijke thema en hebben een connectie met de Leidse regio.
De titel van de eerste podcast is ‘Kou Leiden’ en is 1 januari 2015 gelanceerd op de website www.makersradio.nl. Luisteraars kunnen de audio daar downloaden of streaming beluisteren. In de loop van 2015 verschijnen er nog drie podcasts.
René werkte mee aan VPRO’s bekroonde 1-Minuutreeks en aan het radioprogramma Plots, dat in 2013 de Zilveren Reissmicrofoon won. Richard en René maakten als het duo Haring & Van Es jarenlang een live programma bij meerdere lokale omroepen.

 

Klik hier voor de foto’s.

Haring en van Es Blog

Dank aan Annick Dezitter, Da Vinci College Kagerstraat.