Gideon Roggeveen, Beeldenmaker.

In 2021 heb ik een soort tussenjaar. Tot eind vorig jaar had ik met mijn partner een koffiebar, culturele ontmoetingsplaats annex galerie. Het was een tijdelijk concept in een oud schoolgebouw. Omdat we dachten dat het voor drie maanden zou zijn en het vijf jaar werden, hebben we besloten om er een punt achter te zetten en er een jaar voor uit te trekken om te kijken wat we in de toekomst willen gaan doen. We gebruiken het pand nu zelf als werkplek/atelier.
Ik weet het nog steeds niet. Ik zou geloof ik ergens een dag of twee per week willen werken, zodat ik de rest van de week tijd heb om dingen te maken. Ik ben dan ook een beeldenmaker. Soms in de vorm van theater of columns, dan weer proza, of installaties of kunst voor aan de muur. Waar ik op dat moment zin in heb.
Ik ben er van overtuigd dat het geen reet uitmaakt wat je doet. Dat klinkt iets cynischer dan ik het bedoel.
Ik las een interview in de krant met een mijnheer van honderd. Hij zei: “Het gaat er niet om dat je aan het eind van je leven kunt zeggen: ik heb iets bijzonders gedaan, waarom zou je? We moeten naar mijn idee terug naar het besef dat we elementen zijn van de natuur. Ons vermogen tot nadenken en ontwikkeling brengt ons daar steeds verder vanaf.” Daar ben ik het hartgrondig mee eens. In die zin maakt het natuurlijk juist heel erg uit wat je doet. Of wat je niet doet.
"Is het een warrig verhaal? Plaats het toch maar, als mensen er vragen over hebben kunnen ze me altijd even bellen voor een kopje koffie ofzo. Ook als ze een baan voor me weten, trouwens."

Gideon Roggeveen.
Gideon Gideon Gideon